Διαβάστε το γεγονός αυτό για να έχετε ένα παράδειγμα σύγκρισης μεταξύ δύο λαών.
Συμφωνούμε ότι πρόκειται ίσως για εξαίρεση. Γιατί όμως εμείς να μη του μοιάζουμε έστω
και στο ελάχιστο βαθμό… Η παρακάτω επιστολή γράφτηκε από τον Βιετναμέζο μετανάστη
Ha Minh Thanh, ο οποίος εργάζεται ως αστυνόμος στη Φουκουσίμα, και εστάλη σε έναν
φίλο του στην πατρίδα του Δημοσιεύθηκε στο New America Media στις 19 Μαρτίου.
Αποτελεί μαρτυρία για την δύναμη του πνεύματος των Ιαπώνων αλλά και ένα ενδιαφέρον
“στιγμιότυπο” ζωής κοντά στο κέντρο της Ιαπωνικής κρίσης, το πυρηνικό εργοστάσιο της
Φουκουσίμα. Η επιστολή μεταφράστηκε στα αγγλικά από τον αρχισυντάκτη του New
America Media, Andrew Lam, συγγραφέα μεταξύ άλλων του East Eats West: Writing in
Two Hemispheres.
"Αδελφέ μου,
Πώς είσαι εσύ και η οικογένειά σου; Τις τελευταίες μέρες εδώ όλα είναι ένα χάος. Όταν κλείνω τα μάτια μου, βλέπω νεκρά σώματα. Όταν τα ανοίγω, βλέπω πάλι νεκρά σώματα. Πρέπει όλοι μας να δουλεύουμε 20 ώρες την ημέρα. Θα ήθελα η κάθε μέρα να είχε 48 ώρες, για να συνεχίζουμε να βοηθάμε και να σώζουμε τον κόσμο. Είμαστε χωρίς νερό και ηλεκτρικό, και τα αποθέματα φαγητού έχουν σχεδόν εξαντληθεί. Και με το που καταφέρνουμε να μετακινήσουμε τους πρόσφυγες από το ένα σημείο στο άλλο, έρχονται καινούργιες διαταγές να τους πάμε ακόμα παραπέρα.
Αυτή τη στιγμή βρίσκομαι στη Φουκουσίμα, περίπου 25 χλμ μακριά από το πυρηνικό εργοστάσιο. Έχω τόσα πολλά να σου πω, που αν τα έγραφα είμαι σίγουρος ότι θα έβγαινε ολόκληρο μυθιστόρημα για τις ανθρώπινες σχέσεις και συμπεριφορές σε στιγμές κρίσης.
Ο κόσμος έχει παραμείνει ήρεμος. Η αίσθηση αξιοπρέπειας και σωστής συμπεριφοράς που έχουν είναι πολύ καλή, γι’ αυτό και τα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο θα μπορούσαν να είναι. Αλλά σε μια εβδομάδα από τώρα, δεν μπορώ να εγγυηθώ ότι θα είμαστε ακόμη σε θέση να προσφέρουμε προστασία και τάξη. Άνθρωποι είναι κι αυτοί. Κι όταν η πείνα και η δίψα ξεπεράσουν την αξιοπρέπεια, τότε θα κάνουν, δεν ξέρω, αυτό που θα πρέπει να κάνουν. Η κυβέρνηση προσπαθεί να στείλει προμήθειες μέσω αέρος, τροφή και φάρμακα, αλλά είναι σαν να ρίχνεις μια χούφτα αλάτι στον ωκεανό.
Αδελφέ μου, μου έτυχε και κάτι πραγματικά συγκινητικό, με ένα μικρό Ιαπωνεζάκι, που έδωσε σε μένα τον ενήλικα μάθημα ζωής για το πως να συμπεριφέρομαι σαν άνθρωπος.
Χθες το βράδυ, με έστειλαν σε ένα σχολείο να βοηθήσω μια φιλανθρωπική οργάνωση να μοιράσει φαγητό στους πρόσφυγες. Η ουρά ήταν στριφογυριστή και τεράστια. Κάποια στιγμή εντόπισα ένα μικρό αγόρι, περίπου 9 ετών. Φορούσε ένα T-shirt και ένα σορτσάκι. Το κρύο όλο και μεγάλωνε, και το αγοράκι ήταν ακριβώς στο τέλος της ουράς. Σκέφτηκα ότι μέχρι να έρθει η σειρά του, δεν θα έχει μείνει καθόλου φαγητό. Πήγα κοντά του και του μίλησα. Μου είπε ότι ήταν στο σχολείο όταν έγινε ο σεισμός.
Ο πατέρας του δούλευε εκεί κοντά και οδηγούσε προς το σχολείο. Ο μικρός είχε ήδη φτάσει στον μπαλκόνι του τρίτου ορόφου του σχολείου, όταν είδε το τσουνάμι να παρασύρει το αυτοκίνητο του πατέρα του.
Τον ρώτησα για την μητέρα του. Είπε ότι το σπίτι τους βρισκόταν ακριβώς δίπλα στην παραλία και ότι η μητέρα και η μικρή του αδερφή το πιθανότερο είναι να μην επέζησαν. Γύρισε το κεφάλι του αλλού και σκούπισε τα δάκρυά του όταν τον ρώτησα για τους συγγενείς του. Ο μικρούλης έτρεμε από το κρύο και έτσι έβγαλα και του έδωσα το μπουφάν της αστυνομίας που φορούσα Τότε ήταν που έπεσε η σακούλα με το συσσίτιό μου. Το σήκωσα και του το έδωσα. “Όταν έρθει η σειρά σου, μπορεί να έχει τελειώσει το φαγητό. Πάρε τη μερίδα μου.
Εγώ έχω ήδη φάει.
Πάρε την να την φας εσύ.”
Το αγόρι πήρε το σακουλάκι και υποκλίθηκε. Νόμιζα ότι θα έτρωγε αμέσως, αλλά δεν το έκανε. Πήρε τη σακούλα με το φαγητό και πήγε και την εναπόθεσε στην αρχή της γραμμής, εκεί που ήταν συγκεντρωμένο όλο το φαγητό για διανομή.
Σοκαρίστηκα. Τον ρώτησα γιατί δεν έφαγε και έβαλε τη σακούλα μαζί με τα άλλα φαγητά. Και μου λέει: “Γιατί βλέπω πολλούς άλλους πολύ πιο πεινασμένους από μένα. Αν τη βάλω εκεί τότε θα μοιραστεί ισότιμα.” Όταν το άκουσα αυτό πήγα και στάθηκα παραπέρα, γιατί δεν ήθελα να με δει ο κόσμος να κλαίω. Η κοινωνία που μπορεί να εμφυσήσει σε ένα εννιάχρονο παιδί την έννοια της θυσίας για το ευρύτερο καλό, πρέπει να είναι μια σπουδαία κοινωνία, σπουδαίος λαός.
Σου έγραψα δύο γραμμές για να στείλω τις ευχές μου σε σένα και την οικογένειά σου. Πρέπει να επιστρέψω στη βάρδια μου."
Ha Minh Thanh
το πρωτότυπο:
http://newamericamedia.org/2011/03/letter-from-fukushima-a-vietnamese-japanese-police-officers-account.php
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΙΔΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΑΙΔΕΙΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τετάρτη 18 Μαΐου 2011
Παρασκευή 1 Απριλίου 2011
ΑΡΘΡΟ - Ομιλία δασκάλου για την 25η Μαρτίου
Οµιλία Δασκάλου για την 25η Μαρτίου
-Αυτά τα λόγια απηύθυνα στους µαθητές µου, στο 2ο ΕΠΑΛ Αχαρνών για την επέτειο της 25ης Μαρτίου
Σκέφτηκα να σου µιλήσω για τον Καραϊσκάκη,
Αλλά το µυαλό σου θα πάει στο γήπεδο.
Σκέφτηκα να σου µιλήσω για το 21,
Αλλά ο νους σου θα πάει στην Ορίτζιναλ.
Συλλογίστηκα πολύ, για να καταλήξω αν αξίζει
Να σε ταλαιπωρήσω για κάτι τόσο µακρινό, τόσο ξένο.
Δύο αιώνες πίσω κάποια γεγονότα
Τι να λένε σε σένα; Σε εσένα που βιάζεσαι να φύγεις,
Να πας για τσιγάρο, για καφέ ή για κάτι άλλο.
Θα σου µιλήσω λοιπόν προσωπικά.
Εγώ ο δάσκαλος που δούλεψα ένα χρόνο σε αυτό το σχολείο
Και σε δεκαπέντε µέρες φεύγω για αλλού
Σε εσένα που είσαι εδώ ένα, δύο, τρία
Ή και περισσότερα χρόνια,
Θα σου µιλήσω σταράτα
Για να σου εκφράσω δυο σκέψεις µου.
Οι µαθητές που συνάντησα µέσα στις τάξεις,
Οι µαθητές που δίδαξα φέτος
Στην συντριπτική τους πλειονότητα µε σεβάστηκαν,
Αν και δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του µαθήµατος.
Πολλοί όµως από τους υπόλοιπους µαθητές
Δε µε σεβάστηκαν, µε προσέβαλαν κατ' επανάληψη.
Με έργα, µε λόγια, µε ύβρεις,
Δείχνοντας ένα χαρακτήρα και ένα ήθος
Που µε σόκαρε, που µε έβαλε σε µελαγχολικές σκέψεις.
Αυτό το φαινόµενο αποδεικνύει
Πως κάτι σάπιο υπάρχει σε αυτό το σχολείο,
Πως εκτός του γνωστικού ελλείµµατος
Το συγκεκριµένο σχολείο χωλαίνει δραµατικά
Και στο ηθικοπλαστικό του έργο,
Στη διαµόρφωση δηλαδή των µαθητικών ψυχών και πνευµάτων.
Και η ευθύνη για αυτήν την αποτυχία
Είναι ευθύνη αποκλειστικά δική µας,
Των δασκάλων σας και των γονιών σας.
Δεν έχουµε κατορθώσει να σας δείξουµε
Πως χωρίς αρχές η ζωή σας αύριο θα είναι µια κόλαση,
Πως χωρίς όνειρα και στόχους θα χρειαστείτε υποκατάστατα,
Θα καταφύγετε πιθανόν σε επιλογές που θα σας ξεφτιλίσουν,
Θα σας κάνουν να σιχαίνεστε τον εαυτό σας,
Θα σας γεµίσουν τη ζωή πλήξη και κούραση,
Θα σας γεράσουν πρόωρα.
Αν όµως θέλετε µια συµβουλή από ένα δάσκαλο,
Σκεφτείτε το παράδειγµα του Μακρυγιάννη,
Που έφτασε αγράµµατος µέχρι τα πενήντα σχεδόν,
Για να καταλάβει τότε πως η µόρφωση, η καλλιέργεια
Ήταν το όπλο που έλειπε από την προσωπική του θήκη.
Και κάθισε µε πολλή δυσκολία και χωρίς δάσκαλο
Και έµαθε πέντε κολλυβογράµµατα,
Για να µας πει την ιστορία του βίου του,
Το παραµύθι της επανάστασης των υπόδουλων Ρωµιών.
Αυτό το παράδειγµα είναι για σένα το πιο κατάλληλο,
Και µπορείς τριάντα χρόνια νωρίτερα από το στρατηγό Μακρυγιάννη
Να ακολουθήσεις το δρόµο που εκείνος έδειξε,
το µονοπάτι της καλλιέργειας, το δρόµο της παιδείας,
Τη λεωφόρο της προσωπικής σου προκοπής.
Δεν είστε σε τίποτε λιγότερο ικανοί από
Τον µπάσταρδο γιο της καλογριάς, τον Γιώργη Καραϊσκάκη.
Ήταν κι αυτός αθυρόστοµος σαν κι εσάς,
Αλλά είχε αυτό που από τα Αλβανικά µάθαµε σαν µπέσα,
Ήταν πάνω απ´ όλα µπεσαλής.
Αυτό θα 'θελα να έχετε κι εσείς.
Υπευθυνότητα, µπέσα, τσίπα.
Να αναλαµβάνετε τις ευθύνες σας,
Να απεχθάνεστε την υποκρισία, να σιχαίνεστε το συµφέρον,
Να µισείτε το ψέµα και την ευθυνοφοßία.
Η αγάπη για τον τόπο του, η λατρεία για την πατρίδα του
Ήταν αυτό που χαρακτήριζε τη ζωή του Νικήτα Σταµατελόπουλου,
του Νικηταρά.
Αγωνίστηκε στη διάρκεια της επανάστασης,
Συνέßαλε στην απελευθέρωση της πατρίδας του
Κι έπειτα φυλακίστηκε,
Για να χαθεί σ' ένα στενοσόκακο του Πειραιά,
Σχεδόν τυφλωµένος, πάµπτωχος και εγκαταλειµµένος από όλους,
Δε ζήτησε τίποτε από την ελεύθερη Ελλάδα
Κι όταν οι γύρω του τον παρακινούσαν να απαιτήσει
Από την κυβέρνηση µια πλούσια σύνταξη,
Απαντούσε πως η πατρίδα τον αµείβει πολύ καλά,
Λέγοντας ψέµατα, για να µην προσβάλει την πατρίδα του.
Είναι δύσκολο, το κατανοώ, το παράδειγµα του Νικηταρά.
Αλλά νοµίζω πως κι εσείς είστε ικανοί για τα δύσκολα,
Μπορείτε να ακολουθήσετε το δρόµο της αξιοπρέπειας,
Να προσπαθήσετε τίµια και µε αγωνιστικότητα
Για εσάς και για το µέλλον της οικογένειας που
Αύριο θα κάνετε.
Ξέρω, καταλαβαίνω, αντιλαµβάνοµαι
Πως σας προτείνω µια διαδροµή ζωής δύσκολη και απαιτητική,
Όταν δίπλα σας κυριαρχεί ο εύκολος δρόµος
των γονιών, των δασκάλων, των πολιτικών,
της εποχής στην οποία µεγαλώνετε.
Όµως κάθε εποχή ελπίζει στους νέους της,
Περιµένει από αυτούς να σηκώσουν ψηλά
Και µε επιτυχία τη σηµαία του αγώνα
και να οδηγήσουν την πατρίδα τους, τον τόπο τους
σε καλύτερες µέρες, σε πιο φωτεινές σελίδες.
Κι όταν βλέπω την εποχή µας
Να µαραζώνει χωµένη στην αλλοτρίωση,
Να ξεψυχά από την τηλεοπτική ανία,
Να µουχλιάζει από το κυνήγι της ευκολίας,
Μόνο σε εσάς ελπίζω,
Στην ειλικρινή σας διάθεση
να αγωνιστείτε,
να αντισταθείτε,
να πολεµήσετε,
να νικήσετε.
Μη µας απογοητεύσετε.
-Αυτά τα λόγια απηύθυνα στους µαθητές µου, στο 2ο ΕΠΑΛ Αχαρνών για την επέτειο της 25ης Μαρτίου
Σκέφτηκα να σου µιλήσω για τον Καραϊσκάκη,
Αλλά το µυαλό σου θα πάει στο γήπεδο.
Σκέφτηκα να σου µιλήσω για το 21,
Αλλά ο νους σου θα πάει στην Ορίτζιναλ.
Συλλογίστηκα πολύ, για να καταλήξω αν αξίζει
Να σε ταλαιπωρήσω για κάτι τόσο µακρινό, τόσο ξένο.
Δύο αιώνες πίσω κάποια γεγονότα
Τι να λένε σε σένα; Σε εσένα που βιάζεσαι να φύγεις,
Να πας για τσιγάρο, για καφέ ή για κάτι άλλο.
Θα σου µιλήσω λοιπόν προσωπικά.
Εγώ ο δάσκαλος που δούλεψα ένα χρόνο σε αυτό το σχολείο
Και σε δεκαπέντε µέρες φεύγω για αλλού
Σε εσένα που είσαι εδώ ένα, δύο, τρία
Ή και περισσότερα χρόνια,
Θα σου µιλήσω σταράτα
Για να σου εκφράσω δυο σκέψεις µου.
Οι µαθητές που συνάντησα µέσα στις τάξεις,
Οι µαθητές που δίδαξα φέτος
Στην συντριπτική τους πλειονότητα µε σεβάστηκαν,
Αν και δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του µαθήµατος.
Πολλοί όµως από τους υπόλοιπους µαθητές
Δε µε σεβάστηκαν, µε προσέβαλαν κατ' επανάληψη.
Με έργα, µε λόγια, µε ύβρεις,
Δείχνοντας ένα χαρακτήρα και ένα ήθος
Που µε σόκαρε, που µε έβαλε σε µελαγχολικές σκέψεις.
Αυτό το φαινόµενο αποδεικνύει
Πως κάτι σάπιο υπάρχει σε αυτό το σχολείο,
Πως εκτός του γνωστικού ελλείµµατος
Το συγκεκριµένο σχολείο χωλαίνει δραµατικά
Και στο ηθικοπλαστικό του έργο,
Στη διαµόρφωση δηλαδή των µαθητικών ψυχών και πνευµάτων.
Και η ευθύνη για αυτήν την αποτυχία
Είναι ευθύνη αποκλειστικά δική µας,
Των δασκάλων σας και των γονιών σας.
Δεν έχουµε κατορθώσει να σας δείξουµε
Πως χωρίς αρχές η ζωή σας αύριο θα είναι µια κόλαση,
Πως χωρίς όνειρα και στόχους θα χρειαστείτε υποκατάστατα,
Θα καταφύγετε πιθανόν σε επιλογές που θα σας ξεφτιλίσουν,
Θα σας κάνουν να σιχαίνεστε τον εαυτό σας,
Θα σας γεµίσουν τη ζωή πλήξη και κούραση,
Θα σας γεράσουν πρόωρα.
Αν όµως θέλετε µια συµβουλή από ένα δάσκαλο,
Σκεφτείτε το παράδειγµα του Μακρυγιάννη,
Που έφτασε αγράµµατος µέχρι τα πενήντα σχεδόν,
Για να καταλάβει τότε πως η µόρφωση, η καλλιέργεια
Ήταν το όπλο που έλειπε από την προσωπική του θήκη.
Και κάθισε µε πολλή δυσκολία και χωρίς δάσκαλο
Και έµαθε πέντε κολλυβογράµµατα,
Για να µας πει την ιστορία του βίου του,
Το παραµύθι της επανάστασης των υπόδουλων Ρωµιών.
Αυτό το παράδειγµα είναι για σένα το πιο κατάλληλο,
Και µπορείς τριάντα χρόνια νωρίτερα από το στρατηγό Μακρυγιάννη
Να ακολουθήσεις το δρόµο που εκείνος έδειξε,
το µονοπάτι της καλλιέργειας, το δρόµο της παιδείας,
Τη λεωφόρο της προσωπικής σου προκοπής.
Δεν είστε σε τίποτε λιγότερο ικανοί από
Τον µπάσταρδο γιο της καλογριάς, τον Γιώργη Καραϊσκάκη.
Ήταν κι αυτός αθυρόστοµος σαν κι εσάς,
Αλλά είχε αυτό που από τα Αλβανικά µάθαµε σαν µπέσα,
Ήταν πάνω απ´ όλα µπεσαλής.
Αυτό θα 'θελα να έχετε κι εσείς.
Υπευθυνότητα, µπέσα, τσίπα.
Να αναλαµβάνετε τις ευθύνες σας,
Να απεχθάνεστε την υποκρισία, να σιχαίνεστε το συµφέρον,
Να µισείτε το ψέµα και την ευθυνοφοßία.
Η αγάπη για τον τόπο του, η λατρεία για την πατρίδα του
Ήταν αυτό που χαρακτήριζε τη ζωή του Νικήτα Σταµατελόπουλου,
του Νικηταρά.
Αγωνίστηκε στη διάρκεια της επανάστασης,
Συνέßαλε στην απελευθέρωση της πατρίδας του
Κι έπειτα φυλακίστηκε,
Για να χαθεί σ' ένα στενοσόκακο του Πειραιά,
Σχεδόν τυφλωµένος, πάµπτωχος και εγκαταλειµµένος από όλους,
Δε ζήτησε τίποτε από την ελεύθερη Ελλάδα
Κι όταν οι γύρω του τον παρακινούσαν να απαιτήσει
Από την κυβέρνηση µια πλούσια σύνταξη,
Απαντούσε πως η πατρίδα τον αµείβει πολύ καλά,
Λέγοντας ψέµατα, για να µην προσβάλει την πατρίδα του.
Είναι δύσκολο, το κατανοώ, το παράδειγµα του Νικηταρά.
Αλλά νοµίζω πως κι εσείς είστε ικανοί για τα δύσκολα,
Μπορείτε να ακολουθήσετε το δρόµο της αξιοπρέπειας,
Να προσπαθήσετε τίµια και µε αγωνιστικότητα
Για εσάς και για το µέλλον της οικογένειας που
Αύριο θα κάνετε.
Ξέρω, καταλαβαίνω, αντιλαµβάνοµαι
Πως σας προτείνω µια διαδροµή ζωής δύσκολη και απαιτητική,
Όταν δίπλα σας κυριαρχεί ο εύκολος δρόµος
των γονιών, των δασκάλων, των πολιτικών,
της εποχής στην οποία µεγαλώνετε.
Όµως κάθε εποχή ελπίζει στους νέους της,
Περιµένει από αυτούς να σηκώσουν ψηλά
Και µε επιτυχία τη σηµαία του αγώνα
και να οδηγήσουν την πατρίδα τους, τον τόπο τους
σε καλύτερες µέρες, σε πιο φωτεινές σελίδες.
Κι όταν βλέπω την εποχή µας
Να µαραζώνει χωµένη στην αλλοτρίωση,
Να ξεψυχά από την τηλεοπτική ανία,
Να µουχλιάζει από το κυνήγι της ευκολίας,
Μόνο σε εσάς ελπίζω,
Στην ειλικρινή σας διάθεση
να αγωνιστείτε,
να αντισταθείτε,
να πολεµήσετε,
να νικήσετε.
Μη µας απογοητεύσετε.
Δευτέρα 21 Μαρτίου 2011
ΕΙΔΗΣΕΙΣ - Ζητούν να γίνει υποχρεωτική η πληροφορική για Β, Γ Λυκείου
«Να αρθούν στο ύψος των ιστορικών ευθυνών τους, να αφουγκραστούν την κοινωνία και να αποδεχθούν την πρόταση των καθηγητών Πληροφορικής για τη διδασκαλία της Πληροφορικής ως αυτόνομου υποχρεωτικού μαθήματος σε όλες τις τάξεις του Λυκείου και ως μάθημα κατεύθυνσης σε Β’ και Γ’ Λυκείου», καλούν το Υπουργείο Παιδείας και όλους τους υπεύθυνους για τον σχεδιασμό του Νέου Λυκείου, οι καθηγητές της Πληροφορικής.
Με αφορμή δημοσιεύματα του Τύπου για τον Νέο τύπο Λυκείου, σύμφωνα με τα οποία η Πληροφορική δεν θα είναι υποχρεωτικό μάθημα, οι καθηγητές υποστηρίζουν ότι αν αυτό συμβεί, θα αποδειχθεί ότι η έρευνα και η δημόσια διαβούλευση, που θα ακολουθήσουν, «είναι προσχηματικές και άνευ αξίας κινήσεις, που γίνονται μόνο για επικοινωνιακούς και όχι ουσιαστικούς λόγους».
Επιπλέον, οι καθηγητές επικαλούνται και την έρευνα της κοινής γνώμης που έδωσε χθες στη δημοσιότητα το υπουργείο, και ιδιαίτερα το ερώτημα περί υποχρεωτικών μαθημάτων, στο οποίο στην πλειονότητά τους οι ερωτηθέντες κατέταξαν το μάθημα της Πληροφορικής στην τέταρτη θέση μετά τα Μαθηματικά, τα Νέα Ελληνικά και την Ιστορία.
Όπως επισημαίνουν οι καθηγητές της Πληροφορικής, «είναι προφανής η αναντιστοιχία των επιδιώξεων του υπουργείου και της θέλησης της κοινωνίας για ουσιαστική και σύγχρονη μόρφωση σε ένα γνωστικό αντικείμενο, το οποίο καθορίζει και θα καθορίζει, σχεδόν αποκλειστικά στα επόμενα χρόνια, την εξέλιξη και την πρόοδο της Ελλάδας σε όλους τους τομείς».
πηγή: nooz.gr
Με αφορμή δημοσιεύματα του Τύπου για τον Νέο τύπο Λυκείου, σύμφωνα με τα οποία η Πληροφορική δεν θα είναι υποχρεωτικό μάθημα, οι καθηγητές υποστηρίζουν ότι αν αυτό συμβεί, θα αποδειχθεί ότι η έρευνα και η δημόσια διαβούλευση, που θα ακολουθήσουν, «είναι προσχηματικές και άνευ αξίας κινήσεις, που γίνονται μόνο για επικοινωνιακούς και όχι ουσιαστικούς λόγους».
Επιπλέον, οι καθηγητές επικαλούνται και την έρευνα της κοινής γνώμης που έδωσε χθες στη δημοσιότητα το υπουργείο, και ιδιαίτερα το ερώτημα περί υποχρεωτικών μαθημάτων, στο οποίο στην πλειονότητά τους οι ερωτηθέντες κατέταξαν το μάθημα της Πληροφορικής στην τέταρτη θέση μετά τα Μαθηματικά, τα Νέα Ελληνικά και την Ιστορία.
Όπως επισημαίνουν οι καθηγητές της Πληροφορικής, «είναι προφανής η αναντιστοιχία των επιδιώξεων του υπουργείου και της θέλησης της κοινωνίας για ουσιαστική και σύγχρονη μόρφωση σε ένα γνωστικό αντικείμενο, το οποίο καθορίζει και θα καθορίζει, σχεδόν αποκλειστικά στα επόμενα χρόνια, την εξέλιξη και την πρόοδο της Ελλάδας σε όλους τους τομείς».
πηγή: nooz.gr
Παρασκευή 28 Ιανουαρίου 2011
ΕΙΔΗΣΕΙΣ - Ένας 16αχρονος Έλληνας διαπρέπει στο ΜΙΤ!
Τις βαλίτσες του για το πανεπιστήμιο ΜΙΤ (Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης) των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής ετοιμάζει ο 16χρονος Χάρης Τσαμπασίδης, από το Λιτόχωρο της Πιερίας. Ο μαθητής προσκλήθηκε για το επόμενο καλοκαίρι από τη διοίκηση του αμερικανικού πανεπιστημίου, καθώς έχει διαπρέψει σε διαγωνισμούς της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρίας (ΕΜΕ), σε διαγωνισμούς των Βαλκανίων, της Μεσογείου και της Παγκόσμιας Μαθηματικής Ολυμπιάδας.
Ο 16χρονος, μαθητής της Β' τάξης του λυκείου Λιτοχώρου, έχοντας συμμετάσχει σε όλους τους διαγωνισμούς της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρίας (ΕΜΕ), αλλά και σε διεθνείς διαγωνισμούς, έχει κατακτήσει μέχρι στιγμής οκτώ μετάλλια, μεταξύ των οποίων δύο χρυσά, τέσσερα ασημένια και δύο χάλκινα και εύφημο μνεία από την Παγκόσμια Μαθηματική Ολυμπιάδα.
Η Μαθηματική Εταιρία προτείνει κάθε χρόνο ένα παιδί από τη Β' λυκείου, το οποίο έχει ξεχωρίσει για τις γνώσεις του στα μαθηματικά. "Φέτος, επιλέχτηκα εγώ να μεταβώ στο πανεπιστήμιο ΜΙΤ των ΗΠΑ και χαίρομαι ιδιαίτερα, γιατί επιβραβεύτηκαν οι κόποι μου. Σαφώς και ήταν απρόσμενο, αφού δεν έρχεται καθημερινά μία τέτοια πρόσκληση", δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Χάρης Τσαμπασίδης.
Ο 16χρονος, μαθητής της Β' τάξης του λυκείου Λιτοχώρου, έχοντας συμμετάσχει σε όλους τους διαγωνισμούς της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρίας (ΕΜΕ), αλλά και σε διεθνείς διαγωνισμούς, έχει κατακτήσει μέχρι στιγμής οκτώ μετάλλια, μεταξύ των οποίων δύο χρυσά, τέσσερα ασημένια και δύο χάλκινα και εύφημο μνεία από την Παγκόσμια Μαθηματική Ολυμπιάδα.
Η Μαθηματική Εταιρία προτείνει κάθε χρόνο ένα παιδί από τη Β' λυκείου, το οποίο έχει ξεχωρίσει για τις γνώσεις του στα μαθηματικά. "Φέτος, επιλέχτηκα εγώ να μεταβώ στο πανεπιστήμιο ΜΙΤ των ΗΠΑ και χαίρομαι ιδιαίτερα, γιατί επιβραβεύτηκαν οι κόποι μου. Σαφώς και ήταν απρόσμενο, αφού δεν έρχεται καθημερινά μία τέτοια πρόσκληση", δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Χάρης Τσαμπασίδης.
Κυριακή 16 Ιανουαρίου 2011
ΣΧΟΛΙΟ - Γιατί τα παιδιά μας είναι "ανιστόρητα"; Ποιός πραγματικά φοβάται να πει την αλήθεια για την Ιστορία;
Σήμερα καθώς "εξέταζα" την κόρη μου στο μάθημα της Ιστορίας(ΣΤ' Δημοτικού) και την αρχή της Επανάστασης στην Μολδοβλαχία, αφού τελείωσε το μάθημα, μου ήρθε η φαεινή ιδέα να δω το επόμενο κεφάλαιο, όπου, λογικά θα αναφερόταν στην αρχή της Επανάστασης του 1821 στην χώρα μας, και την έναρξή της, την περίφημη 25η Μαρτίου.
Η έκπληξή μου ήταν πολύ μεγάλη, όταν κατ' αρχήν διάβασα την επικεφαλίδα:
"Η Επανάσταση εξαπλώνεται"
Μάλιστα! Ωραία ξεκινάμε!!! Αφού ξεπερνώ την πρώτη παράγραφο που αναφέρει: "η Πελοπόννησος βρισκόταν σε αναβρασμό" και τις φήμες για εμπλοκή της Ρωσίας κλπ, διαβάζω την 2η όπου αναθάρρησα διαβάζοντας πως ο "Παπαφλέσσας, ασυγκράτητος διέτρεχε την ύπαιθρο, διαδίδοντας ότι όλα είναι έτοιμα, σκορπώντας τον ενθουσιασμό. Στην Μάνη εξάλλου βρισκόταν και ο πρωτοκλέφτης Θ.Κολοκοτρώνης", έλεγε και ενθουσιάστηκα και εγώ.
Στην 3η παράγραφο αναφέρετε στην ενέδρα των Τούρκων στους Ιερείς και προεστούς, που λίγες απώλειες κατέγραψε , αφού οι περισσότεροι είχαν καταλάβει το κόλπο και δεν πήγαν.
Συνεχίζοντας όμως, ήρθε η πρώτη μεγάλη έκπληξη. Το βιβλίο γράφει:
"Το Μάρτιο του 1821 ξεκίνησε η Επανάσταση από την Πελοπόννησο.(!!!)
Στην αρχή οι συγκρούσεις ήταν μεμονωμένες. Οι Τούρκοι ζούσαν μαζί με τους Έλληνες και είχαν προσωπικές επαφές, ακόμα και φιλίες.(...!!!) Μόλις άρχισε η επανάσταση, οι σχέσεις τους άλλαξαν.(...!!!...!!!) Οι Τούρκοι φοβισμένοι έμπαιναν στα κάστρα κι οι Έλληνες έμεναν απ' έξω για να τους πολιορκήσουν.(...!!!;;;...!!!;;;)"
Και σταματώ εδώ. Είχα "φουντώσει" τόσο πολύ που με είδε η κόρη και η σύζυγος και τρόμαξαν. Δεν είναι που είχα "φουντώσει" από εθνικοφροσύνη, πατριωτισμό και άλλες λοιπές "ταμπέλες". Είναι που ένοιωθα εξαπατημένος για την γνώση που προσφέρει το σχολείο στα νέα τέκνα της Ελλάδας. Για αυτά που στις Εθνικές μας επετείους, πριν και μετά τις παρελάσεις, οι τηλεοπτικές κάμερες και ραδιόφωνα, στην ερώτηση τι γιορτάζουμε σήμερα, απαντούν, τις περισσότερες φορές, άλλα αντ' άλλων!
Και αναρωτιέμαι.
1ον) πως να ξέρουν την απάντηση όταν στην επικεφαλίδα μιλάει για "εξάπλωση" και όχι για την "Μεγάλη στιγμή της Επανάστασης";
2ον) πως να ξέρουν την σωστή ημερομηνία, όταν αυτή ΔΕΝ αναφέρεται ΠΟΥΘΕΝΑ στο κείμενο προς παράδοση;
Μάλιστα στο προηγούμενο κεφάλαιο η μεγάλη μάχη του Δραγατσανίου, όπου ο Ιερός Λόχος αποδεκατίστηκε, η ημερομηνία είναι εκεί(2 Ιουνίου 1821). Είναι τόσο πιο σπουδαία από την 25η Μαρτίου;
Είναι δυνατόν να μην αναφερόμαστε ΚΑΘΟΛΟΥ στην διδακτέα ύλη στην μία από τις δύο ημερομηνίες, που αφορούν Εθνικές επετείους, που γιορτάζονται, όχι μόνο πανελλαδικά, αλλά και όπου υπάρχει ελληνικό στοιχείο ανά την Υφήλιο;
Είναι δυνατόν να μην αναφέρεται πουθενά η Μονή της Αγίας Λαύρας, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, το Ιερό λάβαρο της Επανάστασης και όλα όσα Ιστορικά, είναι καταγεγραμμένα;
Αν στο όνομα της, μέλλουσας φιλίας και καλής γειτονίας με τους Τούρκους, συμπεριλαμβάνεται η ωραιοποίηση Ιστορικών γεγονότων, με όμορφους χαρακτηρισμούς, προκειμένου να επιτευχθεί αυτή(η φιλία), τότε μιλάμε για ανιστόρητους και κατακριτέους παιδευτές. Κατασκευαστές ψεύτικων συνειδήσεων.
Γιατί είναι άλλο να θέλεις την φιλία με τον γείτονα, η οποία μπορεί να γίνει με διάλογο σε βάθος χρόνου και άλλο να παραποιείς την Ιστορία.
Και εν κατακλείδι, αν οι γείτονες δεν μπορούν να δεχτούν πως κάναμε επανάσταση γιατί δεν τους θέλαμε άλλο στην πατρίδα μας. Ναι, στην διάρκεια της Επανάστασης σκοτώσαμε και λεηλατήσαμε, όπως άλλωστε ξέρουμε πως έκαναν και αυτοί για να φτάσουν έως εδώ, έτσι δεν είναι; Αν δεν μπορούν να δεχτούν πως έχουμε ημέρα και ημερομηνία που γιορτάζουμε την Επανάσταση, όπως και αυτοί έχουν για πλείστα άλλα γεγονότα.
Αν δεν μπορούν να δεχτούν αυτά και άλλα πολλά, δεν αξίζει η φιλία μας, γιατί είναι σε λάθος βάση.
Είναι άλλο να χτίζουμε μια σχέση και άλλο να λέμε ψέματα.
Και τα παιδιά μας δεν φταίνε σε τίποτα να μείνουν απαίδευτα για χάρη μεγάλης "μπίζνας".
Και αν θέλετε να επικρατήσει η "ωραιομάθεια" αντί της Ιστορικής αλήθειας, τότε πρέπει να δεχτείτε ότι και εσείς και εμείς τα μάθαμε λάθος!
Άρα είστε λάθος, έτσι κι αλλιώς!!!
Η έκπληξή μου ήταν πολύ μεγάλη, όταν κατ' αρχήν διάβασα την επικεφαλίδα:
"Η Επανάσταση εξαπλώνεται"
Μάλιστα! Ωραία ξεκινάμε!!! Αφού ξεπερνώ την πρώτη παράγραφο που αναφέρει: "η Πελοπόννησος βρισκόταν σε αναβρασμό" και τις φήμες για εμπλοκή της Ρωσίας κλπ, διαβάζω την 2η όπου αναθάρρησα διαβάζοντας πως ο "Παπαφλέσσας, ασυγκράτητος διέτρεχε την ύπαιθρο, διαδίδοντας ότι όλα είναι έτοιμα, σκορπώντας τον ενθουσιασμό. Στην Μάνη εξάλλου βρισκόταν και ο πρωτοκλέφτης Θ.Κολοκοτρώνης", έλεγε και ενθουσιάστηκα και εγώ.
Στην 3η παράγραφο αναφέρετε στην ενέδρα των Τούρκων στους Ιερείς και προεστούς, που λίγες απώλειες κατέγραψε , αφού οι περισσότεροι είχαν καταλάβει το κόλπο και δεν πήγαν.
Συνεχίζοντας όμως, ήρθε η πρώτη μεγάλη έκπληξη. Το βιβλίο γράφει:
"Το Μάρτιο του 1821 ξεκίνησε η Επανάσταση από την Πελοπόννησο.(!!!)
Στην αρχή οι συγκρούσεις ήταν μεμονωμένες. Οι Τούρκοι ζούσαν μαζί με τους Έλληνες και είχαν προσωπικές επαφές, ακόμα και φιλίες.(...!!!) Μόλις άρχισε η επανάσταση, οι σχέσεις τους άλλαξαν.(...!!!...!!!) Οι Τούρκοι φοβισμένοι έμπαιναν στα κάστρα κι οι Έλληνες έμεναν απ' έξω για να τους πολιορκήσουν.(...!!!;;;...!!!;;;)"
Και σταματώ εδώ. Είχα "φουντώσει" τόσο πολύ που με είδε η κόρη και η σύζυγος και τρόμαξαν. Δεν είναι που είχα "φουντώσει" από εθνικοφροσύνη, πατριωτισμό και άλλες λοιπές "ταμπέλες". Είναι που ένοιωθα εξαπατημένος για την γνώση που προσφέρει το σχολείο στα νέα τέκνα της Ελλάδας. Για αυτά που στις Εθνικές μας επετείους, πριν και μετά τις παρελάσεις, οι τηλεοπτικές κάμερες και ραδιόφωνα, στην ερώτηση τι γιορτάζουμε σήμερα, απαντούν, τις περισσότερες φορές, άλλα αντ' άλλων!
Και αναρωτιέμαι.
1ον) πως να ξέρουν την απάντηση όταν στην επικεφαλίδα μιλάει για "εξάπλωση" και όχι για την "Μεγάλη στιγμή της Επανάστασης";
2ον) πως να ξέρουν την σωστή ημερομηνία, όταν αυτή ΔΕΝ αναφέρεται ΠΟΥΘΕΝΑ στο κείμενο προς παράδοση;
Μάλιστα στο προηγούμενο κεφάλαιο η μεγάλη μάχη του Δραγατσανίου, όπου ο Ιερός Λόχος αποδεκατίστηκε, η ημερομηνία είναι εκεί(2 Ιουνίου 1821). Είναι τόσο πιο σπουδαία από την 25η Μαρτίου;
Είναι δυνατόν να μην αναφερόμαστε ΚΑΘΟΛΟΥ στην διδακτέα ύλη στην μία από τις δύο ημερομηνίες, που αφορούν Εθνικές επετείους, που γιορτάζονται, όχι μόνο πανελλαδικά, αλλά και όπου υπάρχει ελληνικό στοιχείο ανά την Υφήλιο;
Είναι δυνατόν να μην αναφέρεται πουθενά η Μονή της Αγίας Λαύρας, ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, το Ιερό λάβαρο της Επανάστασης και όλα όσα Ιστορικά, είναι καταγεγραμμένα;
Αν στο όνομα της, μέλλουσας φιλίας και καλής γειτονίας με τους Τούρκους, συμπεριλαμβάνεται η ωραιοποίηση Ιστορικών γεγονότων, με όμορφους χαρακτηρισμούς, προκειμένου να επιτευχθεί αυτή(η φιλία), τότε μιλάμε για ανιστόρητους και κατακριτέους παιδευτές. Κατασκευαστές ψεύτικων συνειδήσεων.
Γιατί είναι άλλο να θέλεις την φιλία με τον γείτονα, η οποία μπορεί να γίνει με διάλογο σε βάθος χρόνου και άλλο να παραποιείς την Ιστορία.
Και εν κατακλείδι, αν οι γείτονες δεν μπορούν να δεχτούν πως κάναμε επανάσταση γιατί δεν τους θέλαμε άλλο στην πατρίδα μας. Ναι, στην διάρκεια της Επανάστασης σκοτώσαμε και λεηλατήσαμε, όπως άλλωστε ξέρουμε πως έκαναν και αυτοί για να φτάσουν έως εδώ, έτσι δεν είναι; Αν δεν μπορούν να δεχτούν πως έχουμε ημέρα και ημερομηνία που γιορτάζουμε την Επανάσταση, όπως και αυτοί έχουν για πλείστα άλλα γεγονότα.
Αν δεν μπορούν να δεχτούν αυτά και άλλα πολλά, δεν αξίζει η φιλία μας, γιατί είναι σε λάθος βάση.
Είναι άλλο να χτίζουμε μια σχέση και άλλο να λέμε ψέματα.
Και τα παιδιά μας δεν φταίνε σε τίποτα να μείνουν απαίδευτα για χάρη μεγάλης "μπίζνας".
Και αν θέλετε να επικρατήσει η "ωραιομάθεια" αντί της Ιστορικής αλήθειας, τότε πρέπει να δεχτείτε ότι και εσείς και εμείς τα μάθαμε λάθος!
Άρα είστε λάθος, έτσι κι αλλιώς!!!
Τρίτη 12 Οκτωβρίου 2010
ΨΗΦΙΑΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ - Ξεκίνησε η πιλοτική χρήση του!
Λιγότερο από έναν χρόνο μετά την εξαγγελία για την πραγματοποίηση του "Ψηφιακού Σχολείου" και η δοκιμαστική λειτουργία του είναι γεγονός.
Αν μη τι άλλο σε μια κοινωνία που έχει τελματώσει από την λαίλαπα των σκανδάλων, της οικονομικής δυσπραγίας και ρεμούλας σε όλα τα επίπεδα, μια ανάσα στην παιδεία μας είναι ότι καλύτερο θα μπορούσε να έλθει.
Σίγουρα είναι πολύ "άγουρο" σαν αποτέλεσμα ακόμα, όμως η πραγματοποίηση αυτής της διαδικτυακής πλατφόρμας ενημέρωσης για τους μαθητές, αλλά και τους εκπαιδευτές-δασκάλους/καθηγητές(ακόμα ακόμα και για τους γονείς), είναι μια αξιέπαινη προσπάθεια.
Προς το παρόν η πλατφόρμα φιλοξενεί την ύλη των μαθημάτων:
ΔΗΜΟΤΙΚΟ: Ε' και ΣΤ' καθώς και για όλες τις τάξεις Γυμνασίου και Λυκείου.
Τα κενά και οι παραλείψεις καταγράφονται και το Υπουργείο αλλά και οι άνθρωποι που υνετέσαν στο έργο αυτό, προσπαθούν καθημερινά για την βελτίωσή του και την όσο γίνεται καλύτερη απόδοσή του.
Δείτε στα παρακάτω λινκ ένα διαφημιστικό :
http://www.youtube.com/watch?v=OIZaDd3DPxo&feature=player_embedded
Καθώς και την κυρίως σελίδα του νέου "διαδικτυακού" εργαλείου για τους μαθητές:
http://digitalschool.ypaideias.gr/
Αν μη τι άλλο σε μια κοινωνία που έχει τελματώσει από την λαίλαπα των σκανδάλων, της οικονομικής δυσπραγίας και ρεμούλας σε όλα τα επίπεδα, μια ανάσα στην παιδεία μας είναι ότι καλύτερο θα μπορούσε να έλθει.
Σίγουρα είναι πολύ "άγουρο" σαν αποτέλεσμα ακόμα, όμως η πραγματοποίηση αυτής της διαδικτυακής πλατφόρμας ενημέρωσης για τους μαθητές, αλλά και τους εκπαιδευτές-δασκάλους/καθηγητές(ακόμα ακόμα και για τους γονείς), είναι μια αξιέπαινη προσπάθεια.
Προς το παρόν η πλατφόρμα φιλοξενεί την ύλη των μαθημάτων:
ΔΗΜΟΤΙΚΟ: Ε' και ΣΤ' καθώς και για όλες τις τάξεις Γυμνασίου και Λυκείου.
Τα κενά και οι παραλείψεις καταγράφονται και το Υπουργείο αλλά και οι άνθρωποι που υνετέσαν στο έργο αυτό, προσπαθούν καθημερινά για την βελτίωσή του και την όσο γίνεται καλύτερη απόδοσή του.
Δείτε στα παρακάτω λινκ ένα διαφημιστικό :
http://www.youtube.com/watch?v=OIZaDd3DPxo&feature=player_embedded
Καθώς και την κυρίως σελίδα του νέου "διαδικτυακού" εργαλείου για τους μαθητές:
http://digitalschool.ypaideias.gr/
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)